แต่งฉันท์ภาษามคธ : กตฺตุกมฺยตาฉนฺทคาถา

แต่งฉันท์ภาษามคธ ครั้งที่ ๒๘/๒๕๕๕-๒๕๕๖ วันที่ ๕ พฤศจิกายน พ.ศ.๒๕๕๕

จงเก็บข้อความตามที่จะเก็บได้ในข้อความข้างท้ายนี้ แล้วประพันธ์ให้เป็นปัฐยาวัตร อินทรวิเชียร อุเปนทรวิเชียร หรืออินทรวงศ์ ให้ครบ ๓ ฉันท์ แต่งฉันท์อะไรแจ้งชื่อไว้ด้วย

แต่งฉันท์ภาษามคธ

แต่งฉันท์ภาษามคธ

เฉลย
แต่งฉันท์ภาษามคธ

แต่งฉันท์ภาษามคธ

คำแปล

ความพอใจคือความเป็นผู้ใคร่เพื่อจะทำใด ที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงแสดงแล้ว อันบุคคลให้เกิด ให้เจริญแล้ว ย่อมเป็นสภาวะยังกิจน้อยใหญ่ให้สำเร็จ บัดนี้ข้าพเจ้าจะกล่าวพรรณนาความแห่งความพอใจคือความเป็นผู้ใคร่เพื่อจะทำนั้น. บุคคลใดเป็นผู้ประกอบด้วยความพอใจคือความเป็นผู้ใคร่เพื่อจะทำนั้น บุคคลนั้นเป็นบัณฑิตมีใจไม่ท้อถอย ประกอบด้วยความอุตสาหะ กระทำสมควร ย่อมสามารถยังแม้ธุระที่ทำได้ยากให้สำเร็จได้ ก็ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าผู้ประเสริฐที่สุดทรงอาศัยความพอใจคือความเป็นผู้ใคร่เพื่อจะทำอันประเสริฐ ทรงมีพระทัยไม่ท้อถอย เสด็จออกจากพระราชนิเวศน์เพื่อแสวงหาธรรมเป็นเครื่องพ้น ทรงกระทำกรรมที่ทำได้แสนยาก อันว่างเปล่า ตลอด ๖ ปี จึงทรงยังการเจริญสมาธิให้เป็นไปด้วยดี ทรชนะมารแล้วได้บรรลุพระโพธิญาณอันยอดเยี่ยม พระตถาคตทรงตรัสรู้พระโพธิญาณแล้ว ทรงพิจารณาเห็นว่า ธรรมอันประเสริฐที่ตรัสรู้แล้ว เป็นธรรมที่เห็นได้แสนยาก อันบัณฑิต(เท่านั้น)พึงรู้ได้ พระทัยของพระองค์น้อมไปแล้วเพื่อความเป็นผู้ขวนขวายน้อย พระมุนี ทรงอาศัยความพอใจคือความเป็นผู้ใคร่เพื่อจะทำ ทรงมีพระมหากรุณาตรวจดูสัตว์โลก ได้ทรงเห็นโดยถูกต้องซึ่งสัตว์ผู้มีธุลีคือกิเลสกำบังดวงตาน้อย จึงทรงตั้งพระทัยเพื่อจะแสดงธรรมอันเป็นประโยชน์เกื้อกูล พระผู้มีพระภาคพุทธเจ้าของเราทั้งหลายทรงอนุเคราะห์สัตว์โลกทั้งปวง เมื่อทรงตรวจดูสัตว์โลกนี้ด้วยพุทธจักษุอันยอดเยี่ยม ทรงพิจารณาสัตว์ทั้งหลายผู้เปรียบด้วยดอกอุบลเป็นต้น โดยพิเศษ ได้ทรงเห็นสัตว์ทั้งสิ้น ๔ เหล่านี้คือ อุคฆติตัญญู(ผู้อาจรู้ธรรมพอท่านยกหัวข้อขึ้นแสดง) ผู้เปรียบเหมือนดอกอุบลเป็นต้นเหล่านั้น อันพ้นขึ้นจากน้ำตั้งอยู่ วิปปจิตัญญู(ผู้อาจรู้ธรรมต่อเมื่อท่านอธิบายความแห่งหัวข้อนั้น) ผู้เปรียบเหมือนดอกอุบลเป็นต้นเหล่านั้น อันตั้งอยู่เสมอน้ำ บุคคลผู้พอแนะนำได้ ผู้เปรียบเหมือนดอกอุบลเป็นต้นเหล่านั้น อันยังไม่ขึ้นจากน้ำ และผู้ไม่ควรรู้ได้ ผู้เปรียบเหมือนดอกอุบลเป็นต้นเหล่านั้น อันเป็นภักษาของปลาเป็นต้น จึงทรงตั้งพระทัยเพื่อจะประกาศพระสัทธรรมแก่เหล่าเวไนยสัตว์ พระเถระชื่อว่าสิคควะ มีอุตสาหะเที่ยวบิณฑบาตเนืองนิตย์ที่เรือนของโมคคัลลีบุตร ตลอด ๗ ปี ไม่ได้อาหาร ได้แต่เพียงคำพูด แต่ภายหลังได้อาหารที่ประตูเรือน ผู้มีความคุ้นเคย ได้ฉันภายในเรือน ยังโมคคัลลีบุตรนั้นให้เลื่อมใสด้วยไตรเพท ได้ยังโมคคัลลีบุตรนั้นผู้มีศรัทธาให้บวชแล้วในศาสนา โมคคัลลีบุตรนั้นผู้เป็นภิกษุอยู่ในศาสนานี้บรรลุพระอรหัตแล้ว ได้เป็นผู้แตกฉานในปฏิสัมภิทา พร้อมกับพระเจ้าอโศกชำระเสี้ยนหนามในพระศาสนาทั้งปวงแล้ว ได้ทำการสังคายนาครั้งที่ ๓ อันยอดเยี่ยม และได้ส่งพระเถระทั้งหลายไปในถิ่นต่าง ๆ

 

* ประพันธ์โดย พระมหาธนิต ขนฺติโก ป.ธ.๙

เรื่องที่เกี่ยวข้อง:

ข้อมูลอัพเดทล่าสุด เมื่อ: 22 ธันวาคม 2555 เวลา 7:23 น.